ABD’nin Washington eyaletinde bulunan Mount Rainier Milli Parkı’nda yaklaşık bir asır önce başlatılan balıklandırma uygulamasının etkileri bugün de sürüyor.
1915 ile 1972 yılları arasında park sınırları içerisindeki göl ve akarsulara 9 milyondan fazla balık bırakıldı. Uygulamanın sona ermesinin üzerinden 54 yıl geçmesine rağmen bazı türler doğal şekilde çoğalmaya devam etti.
9 MİLYONDAN FAZLA BALIK BIRAKILDI
Geçmişte ziyaretçilere daha fazla balıkçılık imkanı sağlamak amacıyla milli park içerisindeki dağ göllerine milyonlarca balık taşındı.
Ulaşımı zor bölgelerdeki göllere balıklar özel kaplarla götürüldü. Bazı bölgelere at ve katırlarla ulaştırılan balıklar doğrudan göllere bırakıldı.
Bu uygulama 1972 yılında sona erdi.
35 GÖLDE HALA ÇOĞALIYORLAR
Balıklandırma uygulamasının bitmesine rağmen bazı türler yeni yaşam alanlarına uyum sağladı.
Bugün yaklaşık 35 dağ gölünde, yıllar önce bırakılan balıklardan oluşan kalıcı popülasyonların yaşamını sürdürdüğü belirtiliyor.
Gökkuşağı alabalığı ve dere alabalığı gibi türler insan müdahalesi olmadan çoğalmaya devam ediyor.
YERLİ TÜRLER ÜZERİNDE BASKI OLUŞTU
Doğal olarak balık bulunmayan göllerde sonradan bırakılan türlerin ekosistemin dengesini değiştirdiği belirlendi.
Balıklar, semenderler ve diğer küçük su canlılarını avlarken aynı zamanda yerli türlerle besin kaynakları konusunda rekabete girdi.
Bilimsel gözlemlerde, balık bulunan göllerde bazı semender türlerinin larvalarına daha az rastlandığı, balıkların temizlendiği alanlarda ise bu canlıların yeniden arttığı tespit edildi.
ŞİMDİ BALIKLAR GÖLLERDEN ÇIKARILIYOR
Park yönetimi, doğal ekosistemi yeniden güçlendirmek amacıyla sonradan getirilen balıkların sayısını azaltmaya başladı.
Belirli göllerde balık temizleme çalışmaları yürütülürken, bazı bölgelerde bu türlerin avlanmasına da izin veriliyor.
Amaç, geçmişte doğal olarak balıksız olan dağ göllerinin mümkün olduğunca eski biyolojik yapısına kavuşmasını sağlamak.
54 YILDIR SÜREN ETKİ
Uygulamanın sona ermesinin üzerinden yarım asırdan fazla süre geçmesine rağmen balıkların bazı göllerde yaşamını sürdürmesi, geçmişte yapılan müdahalelerin doğa üzerindeki etkisinin ne kadar uzun sürebileceğini gösteriyor.
Park yönetiminin çalışmalarının ise uzun yıllar devam etmesi bekleniyor.
