İsrail’in Gazze’ye yönelik saldırıları, en ağır bedeli çocuklara ödetmeye devam ediyor. Bu saldırılardan birinde bacağını kaybeden ve aynı olayda babasını yitiren 12 yaşındaki Abdurrahman En-Neşşaş, yaşadığı büyük travmaya rağmen umudunu kaybetmemek için müziğe sarıldı. Küçük yaşına rağmen ağır bir yaşam mücadelesi veren Abdurrahman, ud çalarak hayata tutunmaya çalışıyor.
Abdurrahman, UNRWA’ya bağlı er-Razi Okulu’nun hedef alındığı saldırıda ağır yaralandı. Saldırı, yalnızca fiziksel kayıplara değil, bir çocuğun geleceğine ve hayallerine de büyük bir darbe vurdu.
SALDIRI SONRASI HAYATI TAMAMEN DEĞİŞTİ
Saldırıdan önce aktif bir çocuk olduğunu anlatan Abdurrahman, yaşadığı kayıplarla birlikte hayatının bir anda değiştiğini ifade ediyor. Yürüyebildiği, oyun oynadığı ve ailesine yardım ettiği günlerin artık geride kaldığını söyleyen küçük çocuk, yaşadığı fiziksel engelin yanı sıra derin bir psikolojik sarsıntı da yaşadı.
Abdurrahman, müziğin bu zor süreçte kendisine güç verdiğini belirterek, ud çalmanın yaşadığı acıları bir nebze hafiflettiğini dile getiriyor. Müzik, onun için yalnızca bir hobi değil, hayata tutunma yolu haline geldi.
UZUV KAYBI YAŞAYAN ÇOCUKLARIN ZORLU GERÇEĞİ
Filistinli yetkililer ve insan hakları kuruluşları, İsrail saldırıları sonucunda binlerce çocuğun uzuv kaybı yaşadığını ve kalıcı sakatlıklarla yaşamaya zorlandığını belirtiyor. Uzmanlara göre bu çocuklar, uzun süreli fiziksel tedavinin yanı sıra yoğun psikolojik desteğe de ihtiyaç duyuyor.
Ancak Gazze’deki ağır insani koşullar, bu desteğin sağlanmasını neredeyse imkânsız hale getiriyor. Sağlık altyapısının yetersizliği ve sürekli devam eden saldırılar, çocukların rehabilitasyon sürecini ciddi şekilde sekteye uğratıyor.
UMUT OLARAK GÖRÜLEN UD ELİNDEN ALINDI
Tedavi amacıyla Ürdün’e giden Abdurrahman’a burada bir ud hediye edildi. Bu hediye, onun için yeni bir başlangıcın simgesi oldu. Ancak Gazze’ye dönüşte sınırda udunun elinden alınması, küçük çocuk için ikinci bir yıkım anlamına geldi.
Annesi Esma En-Neşşaş, udun oğlunun yeniden hayata tutunmasına yardımcı olduğunu ancak bu umudun kısa süreliğine de olsa ellerinden alındığını ifade etti. Daha sonra okulundaki rehber öğretmenin hediye ettiği yeni bir ud, Abdurrahman’ın yeniden müziğe dönmesini sağladı.
YENİDEN YÜRÜME HAYALİ
Şu anda geçici bir protez kullanan Abdurrahman, büyüdükçe bu protezin yetersiz kaldığını ve kalıcı bir proteze ihtiyaç duyduğunu söylüyor. En büyük hayalinin yeniden yürümek, oyun oynamak ve arkadaşlarıyla gülmek olduğunu dile getiren Abdurrahman’ın hikâyesi, Gazze’de sessizce mücadele eden binlerce çocuğun ortak kaderini yansıtıyor.
Uzmanlar, Abdurrahman gibi çocukların desteklenmesinin yalnızca insani bir sorumluluk değil, aynı zamanda geleceğe dair bir umut meselesi olduğunu vurguluyor.