Karaciğer, köpeğin yediği besinleri işlemenin çok ötesinde görevleri olan bir organ. Protein, yağ ve karbonhidrat metabolizmasından bazı vitamin ve minerallerin depolanmasına, vücutta oluşan zararlı maddelerin işlenmesine kadar pek çok süreçte rol alıyor.
Bu kadar fazla görevi olmasına rağmen karaciğer hastalıkları her zaman erken dönemde kolay fark edilmiyor. İştahsızlık, halsizlik, kilo kaybı, kusma veya normalden fazla su içme görülebiliyor; ancak bunların hiçbiri tek başına karaciğer hastalığına özgü değil. Sarılık, karında sıvı birikmesi veya davranış değişiklikleri ise daha ileri vakalarda ortaya çıkabiliyor.
İştahın korunması da tedavinin bir parçası
Karaciğer hastası bir köpeğin uygun mamayı kullanması kadar yeterli miktarda beslenebilmesi de önemli. İştahsızlık uzadığında kilo ve kas kaybı tabloyu ağırlaştırabildiği için öğün düzeni ve günlük alınan enerji veteriner hekim tarafından ayrıca değerlendirilebiliyor.
Bu noktada karaciğer desteği için hazırlanmış veteriner diyetleri devreye girebiliyor. ProfPetMama'daki PRO-VET Hepatic; uyarlanmış protein düzeyi, düşük bakır ve düşük sodyum içeriğiyle hazırlanırken fermente edilebilir lifler ve L-karnitin de formülde yer alıyor. Veteriner hekim özel bir diyet önerdiyse pro-vet hepatic köpek maması seçiminin köpeğin tanısı ve mevcut sağlık durumuyla birlikte değerlendirilmesi gerekiyor.
Karaciğer beslenmesinde tek bir doğru liste olmadığı için asıl önemli olan, kullanılan diyetin hastalığın türüne göre belirlenmesi ve kontroller sırasında ihtiyaç halinde yeniden düzenlenmesi.
Her karaciğer hastalığında aynı diyet uygulanmıyor
Karaciğer sorunlarının tek bir nedeni yok. Kronik hepatit, bazı ilaç ve toksinler, enfeksiyonlar veya karaciğerde bakır birikimi farklı tablolar oluşturabiliyor. Bu nedenle “karaciğer problemi varsa protein mümkün olduğunca azaltılmalı” gibi genel bir yaklaşım doğru değil.
Köpeğin yeterli enerji ve proteini almaya devam etmesi gerekiyor. Protein kısıtlaması ancak belirli klinik durumlarda anlam kazanırken, bakır birikimiyle ilişkili hastalıklarda düşük bakır içeren beslenme çok daha önemli hale gelebiliyor.
